Yürü Üstüne: KORKU

1
931

İçimizden geçen onca şeyi yapamamamızı sağlayan, kendimize biçtiğimiz rollerin dışına çıkmamızı engelleyen, belki doğruyu söylememizi engelleyen en büyük duygulardan aslında korku.

Şöyle yaparsam böyle olur, böyle yaparsam şöyle olur korkusuyla hayatı stabilleştirip; risksiz yaşayayım derken zevksiz bir hayata mahkum ediyoruz kendimizi. Korkunun bugüne kadar –en azından benim için öyle oldu- kaybettirmekten başka bir vasfını görmedim. Montaigne bir denemesinde , “Korku kimi zaman topuklarımıza kanat takar, kimi zaman da ayaklarımızı yere çiviler.”  diyor. Kaybetmemek korkusuyla yaptıklarımız aslında bize kaybettiren asıl şey.

II.Dünya Savaşı’ndaki korkuları yüzünden hayatının geri kalanını ülkesinden çok çok uzakta , Brezilya’da geçirmek zorunda kalan Stefan Zweig’ın görüşlerinin şekillenmesinde en etkili yazarlardan olan  Nietzsche “Korkarak yaşarsan hayatı , sadece hayatı seyredersin.” derken Zweig’ın bundan etkilenmemesi de çelişki aslında.

Kaybetme korkusuna boyun eğmemek belki bizi başkalarının gözünde haksız yapacak ama en azından korkakların yapamadığını yaptım diyebilmenin vereceği insani haz paha biçilemez bence. Ki neyin kayıp neyin kazanç olduğunu gösterecek şey de başkalarının düşünceleri değil zamandır.

“İnsan düşmekten değil de düşerse hadi kalk diyebilecek bir ses duyamamaktan korkar.” diye bir söz vardır. O doğru sesin varlığını hissettikten sonra korkma hiçbir şeyden. Hadi. Yürü üstüne.

1 Yorum

CEVAP VER

Yorumunuzu buraya girin
Adınızı buraya girin